92 Yıllık İstasyonda Baba Mirası: 10 Bin Doları Reddetti, Pompalarını Satmadı

Adana’nın Kozan ilçesinde 1934 yılında kurulan tarihi akaryakıt istasyonu, tam 92 yıldır ayakta. İşte bu istasyonun sahibi Ümit Bilgiç, geçtiğimiz günlerde gelen 10 bin dolarlık teklifi geri çevirdi. Neden mi? Çünkü o pompalar onun için sadece birer eşya değil, babasının emaneti. İnanın bu hikaye görüldüğü gibi değil, içinde o kadar çok anı var ki…

Bu istasyon aslında Cumhuriyet’in ilk yıllarında, Mehmet Celal Bilgiç tarafından kurulmuş. O zamanlar benzin ve gaz yağı tenekelerle, fıçılarla satılıyormuş. İskenderun Limanı’ndan getirilen yakıtlar kamyonlarla Kozan’a taşınırmış. Düşünsenize, o yıllarda ilçedeki ilk otomobiller, kamyonlar, hatta hakimler, savcılar ve resmi araçlar hep buradan yakıt alırmış. 1958 yılında ilk pompalar gelmiş, ardından 1974 model bir pompa daha eklenmiş. Bugün o iki pompa hala ayakta, adeta zamanda yolculuk yaptırıyor insana.

Ümit Bilgiç, henüz 9 yaşındayken babasının yanında çalışmaya başlamış. “Sigortam burada yapıldı, burada çalışarak emekli oldum” diyor. Gözlerindeki o ışıltıyı görmeniz gerek. Anlatırken sesi titriyor, “Bu istasyona her baktığımda çocukluğumu ve babamı görüyorum. Burası sadece bir akaryakıt istasyonu degil, ailemizin ve Kozan’ın hafızası” diye ekliyor.

Yıllar önce Ankara’dan bir iş adamı gelmiş. 1974 model pompayı görmüş, hemen teklif yapmış: “hemen teklif yapmış: 10 bin dolar.” Ama Ümit Bilgiç hiç düşünmeden reddetmiş. “Bu pompalar benim için bir eşya değil, babamın emaneti. Parayla ölçülecek bir değeri yok” demiş.

Bakın ne diyor: “1958 ve 1974 model iki tarihi pompa ile eski yakıt fıçılarını gözümüz gibi koruyoruz. Bunları satmayı hiç düşünmedim.” İnanır mısınız, o pompalar şimdi ziyaretçileri zamanda yolculuğa çıkarıyor. İnsanlar gelip eski tenekeleri, paslı fıçıları görüyor, çayını kahvesini içiyor. Ümit Bilgiç’in hayali ise daha büyük: “İnsanların gelip geçmişi hissedebileceği, nostaljik bir yaşam alanı oluşturmak istiyoruz. Burası yalnızca ailemizin değil, Kozan’ın geçmişini anlatan yaşayan bir hatıra.”

92 yıllık istasyon, hem bir aile mirası hemde ilçenin hafızası. Şimdi soruyorum size: Böyle bir mirasın fiyatı olur mu? Olmaz tabi. O pompaların sesi, o tenekelerin kokusu, o eski benzin kokusu… Hiçbir parayla alınmaz ki. Gelişmeleri takip edeceğiz, bakalım bu nostalji köşesi turizme kazandırılabilecek mi?

Kaynak: Orijinal Haber